اندر باب توهمات مجازی برخی خود استاد پندارمراقب متوهمین مجازی باشیم!محمد جواد صحافی—---—آزاد شدن فضای مجازی و مهیا شدن فعالیت برای تمام سنین، با تمام مزایایی که دارد معایبی را نیز همراه خود داشته است که نمیتوان منکر آن شد. بزرگترین ایراد این فضا در محیط هنری متبلور میشود که هر هنرجوی ناپختهای، در بیوگرافی اش خود را Artist یا Musician و یا در فاجعه بارترین حالت Music Composer معرفی میکند. به همین راحتی، جوان بیست و چند ساله ای که هنوز راه های طی شدهاش در عالم هنر به نیمه نرسیده است، با چند عکس از زوایای مختلف بدن! و در صورت نیاز همراهی با یک ساز تبدیل به آرتیست و موزیسین و آهنگساز میشود. برای رسیدن به این هدف، هیچ نیازی به دانش و تبحر خاصی نیست، کمی جسارت لازم است، اندکی غرور و مقدار زیادی توهم! توهم خود بزرگ پنداری، توهم خود برتر بینی، توهم خود هنرمند پنداری و مهمتر از همه توهم خود استاد پنداری، تا بتواند به مدد اعتماد به نفس کاذب خویش صفحه ای را تاسیس و با جذب عده ای جوان ناآگاه، هنر نداشته اش را به فالوئر های بیشمارش ارائه کند، روزگاری تصویری از هنر نصفه و نیمه اش را در فضای مجازی به اشتراک میگذارد، روزگاری دیگر سخن بزرگان را سرلوحه امور خود قرار داده و آن را با طرفدارانش قسمت میکند، زمانی دیگر تبلیغات آموزش بی هنری! اش را بر سر در خانه مجازی اش نصب میکند تا نه بواس
برچسب:
نویسنده: پارسا کریمیان
تاريخ: يکشنبه
15 بهمن
1396 ساعت: 11:24